Master of Medicine in Medicine

Tijs, Master

Studeren voor het toelatingsexamen arts/tandarts vlak na je eindexamens secundair is lastig! Maar het vormt meteen een deel van de selectie: ben je wel gemotiveerd genoeg? De overstap zelf viel mee want het komt allemaal geleidelijk aan op gang. De eerste blok is zwaar, maar stelselmatig worden die steeds zwaarder. Naarmate de opleiding vordert, heb je minder nood aan raad van anderen: je vindt je eigen systeem wel. Maar blokken blijft loodzwaar!Tips van oudere studenten zijn vaak heel bruikbaar. Zoek goeie peters of meters en leer iets uit hun aanpak.

Ward, Master

Volg je hart. Kijk niet enkel naar de toekomst (wat wil ik per se worden) maar kijk wel naar wat je graag doet. Wanneer je een opleiding kiest die past bij je interesses vind je later wel een job die bij je past en die je graag doet. Onderschat de wetenschappelijkheid niet van de opleiding geneeskunde.

Mieke, Master

Mijn studiekeuze verliep niet echt vlot. Ik had nooit een idee wat ik wou worden. Ik deed graag biologie en chemie, dus in het laatste jaar secundair wou ik dan bio-ingenieur of farmacie doen. Maar beide infodagen aan de unief hadden mij duidelijk gemaakt dat die opleidingen niets voor mij waren. Ik wou een sociaal beroep. Zo ben ik dan over geneeskunde beginnen nadenken en ik was dan juist op tijd om mij nog in te schrijven voor het toelatingsexamen. Aangezien ik geslaagd was voor dat examen, heb ik dan besloten om geneeskunde te doen. Mijn oudere broer doet ook geneeskunde, dus ik had wel ongeveer een idee van wat de opleiding inhield.

Olivia, Master

Natuurlijk heb je nog een leven naast de studies. In het begin is het wel wat zoeken om je tijd in te delen omdat je nog niet goed weet hoeveel tijd je moet nemen om te studeren, maar al vlug leer je jezelf wel kennen! Er hangt ook veel af van je opleiding en hoeveel lesuren je hebt. Ikzelf had redelijk veel les waardoor het soms druk kon zijn, maar dat is ook best tof! In de blok lag mijn leven wel stil, maar dat hangt ook af van persoon tot persoon ... Ik koos ervoor om tijdens het jaar wat meer vrije tijd te hebben en er dan volop voor te gaan tijdens de blok. Andere mensen beginnen aan de blok met al een betere voorbereiding. Ik denk dat het zeer belangrijk is om jezelf wat te leren kennen en te ontdekken hoe je je tijd het best indeelt, maar tijd voor hobby's, weggaan met vrienden enz. heb je zeker!

Fedra, Master

Ik vond de overgang heel moeilijk. Ineens kom je terecht tussen allemaal mensen die je niet kent. Ik vond het ook moeilijk om mensen te leren kennen. Daarom vond ik het wel leuk om ook in kleinere groepen tutorials en dergelijke te hebben. Ik ging in die periode dan ook op kot. Ook dat was moeilijk: ik voelde me soms eenzaam in het eerste jaar. Maar ik heb zo wel op mijn eigen benen leren staan. Nu zit ik graag op kot. In vergelijking met andere opleidingen hadden we veel les in het eerste jaar, maar ik vond dat we weinig les hadden in vergelijking met het secundair onderwijs. Ik vond het moeilijk om tijdig aan cursussen en dergelijke te beginnen. Ik zat in de examens dan ook vaak met tijdsnood. De examenperiode in het eerste jaar heb ik als zeer belastend ervaren. Ik dacht dat ik het me wel kon permitteren om 2 weken kerstvakantie te nemen, gezien we onze examens in blokken hadden en ik dus eigenlijk maar 2 examendagen had. Ik heb me dat zwaar beklaagd. Ik heb daarna dan ook heel hard moeten doorleren. Ik sliep weinig en als ik wou slapen lukte het niet. Ik had vooral schrik om tweede zit te hebben. In het secundair had ik nooit echt schrik om er niet door te zijn, maar aan de universiteit was slagen toch niet zo vanzelfsprekend meer. Het tweede jaar geneeskunde vond ik veel boeiender en ik was ook meer gemotiveerd om af en toe eens op voorhand mijn cursus te bekijken. Ik had uit het eerste jaar geconcludeerd dat dat nodig was!

Brecht, Master

De opleiding geneeskunde is enorm sterk in de logische opbouw van het curriculum. Als je het principe van het blokken- en lijnensysteem doorhebt, begrijp je ook de logica van de opbouw. In het eerste jaar begint men nl. met de basiswetenschappen (organische en anorganische scheikunde, medische fysica, fysiologie, cytologie, moleculaire biologie ...). Maar je mag ze niet als saaie en pure basiswetenschappen beschouwen; ze worden nl. geclusterd onder de vorm van 'De Cel'. De opleiding begint in het eerste jaar met het kleinste organelletje van ons lichaam: nl. de cel. Je bestudeert alle organische en fysische processen in een cel, ook de bouw en functie van zo'n cel en daarna de interactie tussen de cellen (biochemie, metabolisme en moleculaire biologie tot eiwitprocessing). In de tweede helft van het tweede semester worden de cellen gegroepeerd tot weefsels en organen. Het echte werk kan beginnen met het bestuderen per stelsel van de volledige anatomie en fysiologie. Tijdens het eerste jaar lopen ook de lijnen: o.a. vaardighedenonderwijs.

Peter, Master

Maak eerst voor jezelf uit wat je sterke punten zijn en wat je graag doet. Iemand die de studies geneeskunde wil aanvangen, moet uit zichzelf willen instaan voor een ander. Het profiel van een toekomstige geneeskundestudent is iemand die gemotiveerd is, enorm geboeid is door de wetenschap, anatomie, biologie en ziekteprocessen. Je moet ook een goede communicator zijn die op een natuurlijke manier met de mensen kan omgaan. Kiezen voor deze studie is een soort 'roeping'. Weet dat je met geneeskunde heel veel kanten op kan gaan, maar de grootste focus ligt toch op de patiëntenzorg. Infodagen kunnen jou daarbij helpen. Maar ik denk dat een babbeltje met studenten zelf ook een meerwaarde heeft.

Roeland, Master

Mijn interesse voor geneeskunde heb ik reeds van mijn kinderjaren. Die was in het secundair wat verminderd. De liefde was al snel weer aangewakkerd toen ik aan de verschillende infodagen aan de verschillende universiteiten deelnam. Helaas was ik niet geslaagd voor het toelatingsexamen en toen ben ik aan biomedische wetenschappen begonnen. Toch merkte ik in mijn derde jaar dat ik het contact met mensen miste ... Vandaar dat ik een nieuwe poging ondernam om aan het toelatingsexamen deel te nemen. Met succes deze keer. Heb nog geen seconde spijt gehad van mijn keuze voor deze uiterst boeiende opleiding! Niet enkel doorgrond je de volledige anatomie en fysiologie van het menselijk lichaam, maar je leert ook hoe ziektebeelden ontstaan en ze te behandelen. Uiteraard mag je de psychosociale aspecten en menselijke kant van het beroep niet vergeten.

Belinda, Master

Ergens wist ik al een tijdje dat ik dokter wou worden. Toch probeerde ik in het 6de secundair open te staan voor alle mogelijke opleidingen. Ik ben met een open geest informatie over de uiteenlopende studierichtingen beginnen lezen. De brochures van de UGent waren daar heel handig bij. Ze gaven een goed beeld van wat te verwachten is bij elke opleiding en wat de mogelijkheden waren naar werk. Geneeskunde interesseerde me nog steeds het meest. Het was een keuze die ik volledig zelfstandig gemaakt heb, zonder druk van anderen. Ik ben toen naar de infodag van de geneeskunde geweest en bleef overtuigd: dat was het! De overgang is inderdaad wel een grote stap. Zeker wanneer je op kot gaat en je je plan moet trekken. Een stap die bij mij zeer vlot verliep. Ik keek echt uit naar de lessen geneeskunde, het zelfstandig leven, het ontmoeten van nieuwe vrienden ... Met een open mind leer je veel bij in het eerste jaar en dan niet enkel uit de (vele!) cursussen. De leuze van UGent 'Durf Denken' klopt helemaal. Durf denken over de leerstof, maar ook over sociale thema's, over je eigen leven, over alles.

Jana, Master

Ik wist al vanaf het begin van het secundair dat ik geneeskunde zou studeren. In mijn laatste jaar hebben een aantal leerkrachten ons grondig voorbereid op het toelatingsexamen arts. Ze hebben de noodzakelijke leerstof die in onze richting ontbrak bijgewerkt en heel veel oefeningen uitgewerkt (a.d.h.v. een oefeningenboek dat uitgegeven was als voorbereiding op het examen). We hadden er op voorhand heel wat tijd ingestoken waardoor iedereen van onze school bij de eerste sessie geslaagd was. Ik had op voorhand een infodag bijgewoond, maar aangezien ik van een heel kleine school kwam, zag alles er heel erg groots en bedreigend uit (zoveel studenten, zo'n groot domein ...). Ik heb me verder niet geïnformeerd, geen cursussen ingekeken. Ik ben gewoon begonnen. De overgang was redelijk bruusk. Het kotleven leek mij op voorhand een beetje angstaanjagend. Gaan er wel leuke mensen op mijn kot zitten? Gaat dat wel lukken om elke dag alleen eten te koken? Maar de kennismakingsavond op kot en het studentenrestaurant haalden alle zorgen onmiddellijk weg. Ook had ik schrik om verloren te lopen op de campus van UZGent. Elke dag vertrok ik op tijd met een plannetje in mijn zak om in het juiste auditorium te raken. Uiteindelijk viel alles mee. Ik was helemaal niet de enige die alles nog moest verkennen ... Ik wist helemaal niet wat ik moest verwachten van de examenperiodes. Verschillende examens op één dag (zoals dat in de geneeskunde werkt), daar was ik niet op voorbereid. Ik had ontzettend veel faalangst voor mijn eerste examen. Ik kon heel moeilijk inschatten of ik mijn examen goed afgelegd had of niet. Maar ik was steeds in eerste zit geslaagd.

Lotte, Master

Kies voor iets dat je haalbaar acht, mik niet onmiddellijk te hoog (dan creëer je toch steeds faalangst)! Als je geneeskunde wilt beginnen, denk goed na of dat echt wel je droom is. Ga op voorhand een dagje mee met een huisarts, spreek met een specialist ... Geneeskunde is geen makkie maar wel heel goed te doen als je gemotiveerd bent.

Veronique, Master

Voor mij was die overgang naar de universiteit wel groot. De grootste stap was waarschijnlijk alleen op kot zitten. Voor de lessen viel die overgang wel mee, maar de discipline om je cursussen goed bij te houden was het moeilijkst. Gezien ik wel last had van faalangst heb ik om die reden mijn 1ste jaar opnieuw gedaan. Gezien ik nu bijna op het einde van mijn opleiding zit was dat bisjaar zeker niet slecht voor mij om te groeien als persoon en als student. Mijn eerste examenperiode was dus een ramp. Door faalangst die reeds begonnen was tijdens het jaar waren mijn cursussen nog zo goed als onbewerkt en was de pak die ik te verwerken kreeg te groot om te overzien. Heel mijn eerste jaar was een ramp, inclusief de zeer zware tweedezitperiode. In mijn bisjaar ging het iets beter maar het is pas echt aanvaardbaar geworden toen ik hulp had gezocht voor het probleem. Iets wat echt wel geholpen heeft gezien ik nu mijn masterjaren in 1ste zit afleg met tenminste een onderscheiding.

Margot, Master

Leer altijd praktisch en leer alsof je je theoretische kennis onmiddellijk in de praktijk zou moeten omzetten. Leer zodat je het kan uitleggen en je klaar bent om vragen te beantwoorden of problemen op te lossen. Lessen skippen is meestal geen goed idee, al lijkt het vaak aantrekkelijk. Thuis doe je immers echt niet méér. Volg eerst stage bij een dokter, al is het maar een halve week en bedenk of je je dat ziet doen of niet.

Isabelle, Master

Ik wist al sinds het tweede jaar ASO dat ik geneeskunde wou studeren en heb mijn studiekeuze in het secundair onderwijs daar in grote mate door laten bepalen. De richting wetenschappen-wiskunde kent procentueel het grootste aantal geslaagden op het toelatingsexamen. Mensen uit andere studierichtingen hoeven zich hierdoor niet te laten afschrikken: in je laatste jaar secundair is er vast wel een bereidwillige leerkracht die je kennis in wetenschappen of wiskunde wat wil bijspijkeren. De toelatingsproef bestaat echter niet alleen uit kennis. Ook logisch redeneren en snel en systematisch kunnen werken is belangrijk. De overgang van secundair naar universitair onderwijs bleek toch een grote stap: je krijgt geen toetsen meer zodat je jezelf moet motiveren te studeren voor een examen dat je pas enkele maanden later moet afleggen. Het bijhouden van je lesnotities en cursussen vereist dus een zekere discipline. Het is niet zozeer de moeilijkheidsgraad, als wel de hoeveelheid te verwerken leerstof die me wat verraste. In de allereerste examenperiode heb ik mezelf beter leren kennen: ik merkte dat ik te perfectionistisch was. Jezelf verliezen in details bleek geen geschikte studiemethode. Maar al doende leer je: een herexamen in je eerste jaar kan gebeuren, maar je leert wel uit je fouten. Het is belangrijk je studiemethode kritisch onder de loep te nemen en te zien waar je tekortkomingen zich situeren.

Lieze, Master

In mijn tweede jaar had ik herexamens. Tijdens die tweede zit werd ik geconfronteerd met mijn 'inadequate' studieaanpak. Ik slaagde niet volledig voor die tweede zit, waardoor ik het jaar nadien een GIT volgde. In dat jaar heb ik anders leren studeren waardoor alles uiteindelijk zeer goed op zijn pootjes is terecht gekomen. Ik stond oorspronkelijk te veel stil bij details waardoor ik nooit mijn volledige cursus kon studeren en herhalen in de examenperiode. Ik leerde in mijn GIT-jaar schema's en samenvattingen te maken (met de hulp van een medestudente) en ik leerde mijn cursussen en notities beter te organiseren waardoor het studeren veel vlotter verliep. Ik kon op minder tijd grotere hoeveelheden leerstof verwerken. Maar ik merkte ook op dat herhaling de sleutel is tot een goed examen. Hoe meer je de leerstof herhaalt, hoe adequater alle info wordt opgeslagen in je langetermijngeheugen. Het is immers niet de bedoeling dat je alles blokt voor het examen, om vervolgens alles weer te vergeten.